czwartek, 6 lipca 2006

Trauma zostaje

Na całe życie.
Zatopiona w codzienności
Nie pamiętasz...
Ułamek sekundy
I znów jesteś tam
Z tak samo ściśniętym żołądkiem
Krzykiem uwięzionym na dnie gardła
Mózgiem niezdolnym do pracy
Unieruchomionymi strachem kończynami.
Jak wtedy...
Spokojnie...
Jest dobrze...
Jesteś bezpieczna...
To tylko trauma...
Już po wszystkim...
PS. Ona wróci, Ona nigdy nie odchodzi na zawsze...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz